تأسیس کشتارگاه شهرداری
چنانکه پیش‌تر در فصل معرفی «دارهای هندیجان» اشاره شد, قصاب‌های هندیجان از محوطه‌ای که در نزدیکی بازار و مسجد شیخ علی معصومی بود, به عنوان محل قصایی استفاده می‌کردند. به این
صورت که در ابتدا گوسفند را به صورت کاملاً غیربهداشتی بر روی یک گونی می‌خواباندند و ذبح می‌کردند. سپس لاشه آن را به درختی که به «دارک بازاری» معروف بود. آویزان کرده و پس از جدا کردن
پوست. لاشه آن را در معرض فروش قرار می‌دادند. پس از تأسیس ۱۲ باب دکان شهرداری در سال ۱۳۳۹, شهرداری به ساخت کشتارگاه مبادرت ورزید و از قصاب‌ها خواست تا از کشتارگاه» گوشت
گوسفندان خود را تهیه کنند وبا اجاره یک باب از دکان‌های تازه تأسیس‌یافته شهرداری, دریک فضای بهداشتی, گوشت مصرفی مردم را به فروش برسانند. در ابتدا قصاب‌ها با انجام این کارمخالفت
ورزیدند اما با جدیت و پیگیری که شهرداری به خرج داد این امر اجرا شد و کشتارگاه و دکان‌های قصابی در هندیجان راه‌آندازی شدند.
نگارخانهٔ تأسیس کشتارگاه شهرداری
هنوز تصویری برای این روایت ثبت نشده است.
منابع و روایت‌ها
- روایت ارسالی دربارهٔ تأسیس کشتارگاه شهرداری
متن گردآوری‌شده و اصلاحات صاحب محتوا؛ مشخصات کامل کتاب‌شناختی و صفحه چاپی معلوم نیست.
درباره منبع این روایت
این فصل بر پایه متن گردآوری‌شده تاریخ هندیجان و اصلاحات ارائه‌شده توسط صاحب سایت تنظیم شده است. روایت‌های محلی و آمار به همین متن منتسب‌اند؛ مشخصات کامل کتاب و شماره صفحات چاپی در دسترس نیست.
تاریخ‌های معلوم مطابق روایت منبع و اصلاحات صاحب محتوا ثبت شده‌اند. تاریخ نامعلوم به سال مشخص تبدیل نشده و بخش‌های ناقص و ناخوانای مشخص‌شده در نسخه تحریری کنار گذاشته شده‌اند.