اداره پست و تعرفههای پستی
ادارةُ پست در هندیجان
اداره پست در هندیجان در محل «بالاخانهای» در ابتدای بازارقرار داشت و از داشتن تلگراف محروم بود. اگر کسی قصد ارسال تلگراف داشت. میبایست از بندر دیلم تلگراف خود را مخابره میکرد.
متصدی پُست در آغاز «میرزا اسماعیل مستوفی» فرزند ملاشمسا بود که هم متصدی بود و هم نامهها را به دست مردم میرساند. در اوایل دوره پهلوی, رسای اداره پست و تلگراف در هر محلی که
مأموربت داشتند, موظف بودند که هر ماهه گزارش مفصلی از اوضاع محل مأموربت خود بنویسند و به اداره کل پست تهران بفرستند تا به عرض مقامات علیه برسد و این (آتو) ای شده بود که به دست
میرزا رسیده بود و مردم و رسای ادارات را از نیش قلم خود میترسانید. اين آتو کم کم به دست اشخاص مغرض رسید. ريشه دوانید و درختی بارور شد که بارش جز میوه زهرآگین آشوب ونآرامی چیز
دیگری نبود.
سیل گزارشهای ساختگی و معجول و شکایات مجهول به سوی تهران و اهواز سرازیر شد. دولت ناگزیر شد که چهار سال و اندی بر مردم بینوای هندیجان, دیلم و معشور حکومت نظامی جبار را تحمیل
نماید تا از این گونه یاغیگریهای قلمی جلوگیری نماید.۳۸۳
از جمله نامه رسانهای اداره پست هندیجان در آن زمان میتوان از «حاج مجید رئیسی» نام برد که نامهرسان بین هندیجان و معشور بود و نامهها را دریک کیف بزرگ قرار میداد و در ماه ۴ بار
شبهنگام فقط با یک تيشه و مقداری آب و نان از جاده ور به طرف معشور میرفت.
نگارخانهٔ اداره پست و تعرفههای پستی
هنوز تصویری برای این روایت ثبت نشده است.
منابع و روایتها
- روایت ارسالی دربارهٔ اداره پست و تعرفههای پستی
متن گردآوریشده و اصلاحات صاحب محتوا؛ مشخصات کامل کتابشناختی و صفحه چاپی معلوم نیست.
درباره منبع این روایت
این فصل بر پایه متن گردآوریشده تاریخ هندیجان و اصلاحات ارائهشده توسط صاحب سایت تنظیم شده است. روایتهای محلی و آمار به همین متن منتسباند؛ مشخصات کامل کتاب و شماره صفحات چاپی در دسترس نیست.
تاریخهای معلوم مطابق روایت منبع و اصلاحات صاحب محتوا ثبت شدهاند. تاریخ نامعلوم به سال مشخص تبدیل نشده و بخشهای ناقص و ناخوانای مشخصشده در نسخه تحریری کنار گذاشته شدهاند.