تأسیس اولین نانوایی در هندیجان
کتاب از خشکسالی و کمبود خوراک در شهریور ۱۳۲۰ یاد می‌کند و می‌نویسد مردم از دانه‌ها و گیاهان محلی برای تهیه غذا استفاده می‌کردند؛ از جمله «پسه کنار» که از میوه خشک‌شده درخت کنار تهیه می‌شد و خوراکی موسوم به «پیدنگ». شیخ علی عندلیب، از چهره‌های اجتماعی هندیجان، درباره قحطی و خشکسالی به مجلس شورای ملی نامه نوشت.
در همین سال، شخصی به نام «شاطر عباس» در هندیجان نانوایی راه انداخت. در ابتدا مردم نان مورد نیاز خود را در خانه می‌پختند، اما به سبب کمبود گندم، آرد سهمیه‌ای به نانوایی اختصاص یافت. بنا بر متن، برای تحویل نان به خانوارها دفتر و مهر ویژه‌ای به کار می‌رفت. این دوره در خاطره مردم به «سال چونه‌ای» شهرت یافت. از علی زرگر، سازنده مهرهای نانوایی، نیز یاد شده است.
نگارخانهٔ تأسیس اولین نانوایی در هندیجان
هنوز تصویری برای این روایت ثبت نشده است.
منابع و روایت‌ها
- روایت ارسالی دربارهٔ تأسیس اولین نانوایی در هندیجان
متن گردآوری‌شده و اصلاحات صاحب محتوا؛ مشخصات کامل کتاب‌شناختی و صفحه چاپی معلوم نیست.
درباره منبع این روایت
این فصل بر پایه متن گردآوری‌شده تاریخ هندیجان و اصلاحات ارائه‌شده توسط صاحب سایت تنظیم شده است. روایت‌های محلی و آمار به همین متن منتسب‌اند؛ مشخصات کامل کتاب و شماره صفحات چاپی در دسترس نیست.
تاریخ‌های معلوم مطابق روایت منبع و اصلاحات صاحب محتوا ثبت شده‌اند. تاریخ نامعلوم به سال مشخص تبدیل نشده و بخش‌های ناقص و ناخوانای مشخص‌شده در نسخه تحریری کنار گذاشته شده‌اند.