دبیرستان پسرانهٔ فروغی
چنانکه پیش‌تر اشاره شد در سفری که دکتر منوچهر اقبال، نخست‌وزیر وقت، در دی‌ماه سال ۱۳۳۷ به هندیجان داشت، پس از بازدید از بخشداری هندیجان، راهی دبستان شوکت که تنها مدرسهٔ هندیجان بود شد. در آن زمان «جلال سیمایی» که مدیریت دبستان شوکت را بر عهده داشت، در حضور دانش‌آموزان از نخست‌وزیر، درخواست کردند که دبیرستانی برای دانش‌آموزان هندیجانی تأسیس شود. این درخواست به این دلیل بود که دانش‌آموزان پسری که از دبستان فارغ‌التحصیل می‌شدند، برای ادامهٔ تحصیل در دورهٔ سیکل اول (کلاس هفتم تا نُهم) می‌بایست با هزینهٔ بسیار بالا به شهرهایی مثل آبادان و بهبهان و اهواز می‌رفتند و یا اگر توان مالی نداشتند، از ادامهٔ تحصیل محروم می‌شدند. نخست‌وزیر، قول مساعد خود را جهت تأسیس دبیرستان، برای دانش‌آموزان سیکل اول را اعلام نمود و در همان سال، یعنی اواخر سال ۱۳۳۷، دبیرستان فروغی با اجارهٔ یک باب منزل مسکونی برای دانش‌آموزان پایهٔ اول از سیکل اول (کلاس هفتم) تأسیس یافت.
پس از مدتی در سال ۱۳۴۰ با احداث یک باب ساختمان، دبیرستان فروغی، فعالیت خود را در یک ساختمان نوساز آغاز نمود. تا اواسط دههٔ ۱۳۴۰، تنها دانش‌آموزان دورهٔ سیکل اول، در این دبیرستان مشغول به تحصیل می‌شدند و برای ادامهٔ تحصیل در دورهٔ سیکل دوم (کلاس دهم تا دوازدهم) باید به «دبیرستان محمدرضا پهلوی» واقع در بندر معشور یا دیگر دبیرستان‌های شهرهای اطراف مراجعه می‌نمودند. از اواسط دههٔ ۱۳۴۰ دورهٔ سیکل دوم نیز در دبیرستان فروغی هندیجان راه‌اندازی شد و دانش‌آموزان پسر هندیجانی توانستند با پایان تحصیلات در این دوره، مدرک دیپلم را اخذ نمایند.
نگارخانهٔ دبیرستان پسرانهٔ فروغی
هنوز تصویری برای این روایت ثبت نشده است.
منابع و روایت‌ها
- روایت ارسالی دربارهٔ دبیرستان پسرانهٔ فروغی
متن گردآوری‌شده و اصلاحات صاحب محتوا؛ مشخصات کامل کتاب‌شناختی و صفحه چاپی معلوم نیست.
درباره منبع این روایت
این فصل بر پایه متن گردآوری‌شده تاریخ هندیجان و اصلاحات ارائه‌شده توسط صاحب سایت تنظیم شده است. روایت‌های محلی و آمار به همین متن منتسب‌اند؛ مشخصات کامل کتاب و شماره صفحات چاپی در دسترس نیست.
تاریخ‌های معلوم مطابق روایت منبع و اصلاحات صاحب محتوا ثبت شده‌اند. تاریخ نامعلوم به سال مشخص تبدیل نشده و بخش‌های ناقص و ناخوانای مشخص‌شده در نسخه تحریری کنار گذاشته شده‌اند.